حرف آخر
اول از همه به نام خدایی که ما رو خلق کرد و به ما قدرت مهرورزی رو یاد داد قدرت زیستن و بهره بردن از یکایک لحظات زندگیمون …!!
می دونم که می دونین که تا کم تر از یک هفته دیگه به تونل وحشت وارد شده و دیگه معلوم نیست ازش کی خارج بشیم شاید هم کم کم توی اون فرو بریم شاید لحظات سختی رو پیش رو داشته باشیم ولی نباید یادمون بره که چه روزای خوبی رو با هم داشتیم روزایی مملو از هیجان شادی نشاط و گاهی اوقات با چاشنی یه ذره ناراحتی ...
باید بگم خدمتتون که این آخرین آپ این وبلاگه وبلاگی که با شور و هیجان ساخته شد ولی خوشحالم که هنوزم که هنوزه اون شور سابق توی
صاحبای این وب هست..
همیشه لحظه خداحافظی یکی از سخت ترین لحاظات واسه همه ما بوده ...
طبیعیه که از هر چیزی که واست ارزش داره از هر چیزی که باهاش کلی خاطره داری سخته دل بکنی البته به شرطی که قلبت از سنگ نباشه
می تونی وقتی بزرگ شدی کارای خیلی با حال بکنی یا به عبارت بهتر می تونی هر کار دلت خواست بکنی آزاد و بدون ترس از هیچ چیز ...
ولی اون سنی که برنمی گرده اون سنی که قشنگ ترین وقته واسه با دوستان بودن همین سنیه که الان توشیم ...
پس امیدوارم درست ازش استفاده کرده باشین ...
از همه کسانی هم که به ما در ایجاد یه صلح نسبی و معقول یاری رسوندن و حتی از کسایی که گاهی اوقات کم لطفی می کردن از همه شما ممنونیم ... و امیدواریم هیچ کس از ما هیچ چیزو به دل نگرفته باشه چون هر چه که از جانب ما بیان شده فقط برای شوخی با شما عزیزان بوده و بس ..!! به اصطلاح ما غم را به زانو در آورده ایم ..!!
و در آخر تمام صاحبان این وب : دو دره باز .. سپای .. شنبلیله صورتی .. دخمل صورتی .. برای شما عزیزان آرزوی موفقیت داریم و امیدواریم هیچ وقت خاطرات خوب دوران نو جوانی رو فراموش نکنین ...
بدرود تا شاید دیداری دیگر ..!!
این جانبان : بروبکس صورتی
